Μέσα σε όλο αυτό το τροχάδην, ξεχνάμε το μυθιστόρημα μας όμως.
Λίγο πριν κλείσεις τα μάτια έρχονται σαν χείμαρρος στο μυαλό
σου οι σκέψεις με τους στόχους που ήθελες να πραγματοποιήσεις, με τα όνειρα που
έμειναν παραπονεμένα στην άκρη ενός καναπέ, στην άκρη ενός γιαλού, στο βάθος
του μυαλού μας σκεπασμένα με τόνους από άχρηστες ή χρήσιμες σκέψεις , άχρηστα ή
χρήσιμα πρέπει…
Και μόλις ανοίξεις τα μάτια έχεις χάσει ήδη την μισή και
παραπάνω ζωή σου. Σηκώνεσαι και ξεκινάς την μέρα σου με τα πρέπει. Αυτά τα
πρέπει που σε εμφυτεύσανε από μικρό παιδί.
Πρέπει να μεγαλώσεις
Πρέπει να σπουδάσεις
Πρέπει να παντρευτείς
Πρέπει να κάνεις παιδιά
Πρέπει να κάνεις εγγόνια
Πρέπει να έχεις 1 σπίτι, δέκα διαμερίσματα, χρήματα
αποταμιευμένα, ένα αμάξι τελευταίας τεχνολογίας
Πρέπει να έχεις το τελευταίο κινητό της μόδας
Πρέπει ….
Πρέπει…
Πρέπει…
Και όταν ρωτάς γιατί?
Η απάντηση έρχεται αυτοματοποιημένη . Γιατί έτσι πρέπει…
Και αφήνεις τις σελίδες του βιβλίου σου κενές ή γεμάτες
πρέπει.
Κι όταν έρχεται η ώρα να ξυπνήσει το Θέλω, κοιτάζεις πίσω
σου , ανοίγεις το μυθιστόρημα σου και το μόνο που βρίσκεις είναι τα πολλά
πρέπει.
Αυτά τα πρέπει που σου άφησαν ρυτίδες, πληγές, ουλές.
Και ξεκινάς ξανά σκεπτόμενος. Αύριο θα ξεκινήσω με τα θέλω
μου. Αύριο θα ξεκινήσω να ζω. Αύριο θα …..
Και έρχεται ένα πρωί που δεν ξυπνάς.
Κουρασμένη η ψυχή από τα πρέπει, αφήνει το άχρηστο πια σώμα
και ταξιδεύει για το άπειρο.
Το μυθιστόρημα της ζωής σου κλείνει γεμάτο πρέπει, πολλά
αύριο …θα….και το ΤΕΛΟΣ…
Όμως εσύ είσαι ο συγγραφέας του μυθιστορήματος της ζωής σου.
Στο χέρι σου είναι να σταματήσεις τα κεφάλαια του Πρέπει. Στο χέρι σου είναι να
γράψεις στο σήμερα το Θέλω σου. Και στο χέρι σου είναι να χρωματίσεις με όμορφες
εικόνες το υπόλοιπο μυθιστόρημα σου.
Σήκω λοιπόν, πήγαινε στην άκρη του γιαλού, πάρε στοργικά τα
όνειρα σου, χάιδεψε τα, μίλα τους τρυφερά και πιασμένος με τα όνειρα σου χέρι
χέρι επέτρεψε τα να σε οδηγήσουν στην πραγματοποίηση τους. Όπου η χαρά και η
ευτυχία θα σε περιβάλουν και θα σε συντροφεύουν μέχρι να φτάσεις στο σημείο που
πρέπει να γράψεις τέλος, θα μείνει πίσω ένα χρωματιστό χαρούμενο μυθιστόρημα,
που θα γίνει οδηγός για τους επόμενους.
Που θα μετατρέψουν τα Πρέπει σε ΘΕΛΩ.
